Canım Emmim Seni Çooooooook Seviyorum..

Dersten çıktım, KıZıL'ımı aramak için telefonumu elime aldım.. 6 kez aranmışım.. 3 numara hiç bilmediğim 539 463 .. .. diye bir numara.. "Hmm demek ki önemli, hayırdır inşAllah" diyerek numaraya geri dönüş yaptım..

- Beni aramışsınız, buyrun?
+ Numaranızı Cabbar Bey'in telefonundan buldum.. Kendisi neyiniz olur?
- Kendisi amcam olur. Buyrun?
+ Lütfen telaşlanmayın. Amcanız dün akşamdinlenmek için geldiği çiftlikte bu sabah ölü bulundu. Sanıyorum ki, kalp krizi geçirdi..
- Ne diyorsunuz siz!
+ "Yiğenim Halime" yazınca telefonunda sizi aradık, ailenize haber verin isterseniz. Şimdi savcı ve askerler geldi, cenazeyi adli tıbba sevk edeceğiz!

...

Ve dünyam yıkılır sanki başıma.. Sanki bütün gece sürmüştü gördüğüm kabuslar.. Sabaha karşı ağlayarak uyanmıştım.. Sabah okula giderken de tedirgindim ancak bu kadar can yakıcı bir haber beklemiyordum.. Rüyamda gördüğüm uzaktan tanıdığım yani kan bağım olmayan biriydi.. Oysa bahsi geçen canımdan can gibi olan biricik emmimdi..

...

O anımı ifade edemiyorum.. Yanımda kimler vardı hatırlayamıyorum.. Ellerim titreyerek babamı aradım, annem çıktı telefona.
+ Ne oldu kızım, Halime cevap ver, ne olduuuuuuuuuuuuuuuuuu!!!
- Anne, emmim ölmüş! Adamın biri aradı.. İmamoğlunda bir çiftlikte kalp krizi geçirmiş..

Pat, telefon kapanır.. Halamı aradım, "başka biriyle görüşüyor" benim halam.. 1 dakikaya kalmadan dönüş yaptı halam bana gayet sakin.. Ben o can yakıcı telaşımla;
- Halaaaaaaaa, emmim ölmüş..
Halamın feryadı yheri, göğü sarstı sanki..

Babam aradı tekrar..
+ Kızım sakin ol, amcanla şimdi konuştum. İsim benzerliği olsa gerek o arama..
- ...

Sonra amcamla konuşturdular beni.. Çok şükür Alemlerin Rabbine.. Benim biricik emmim telefonun diğer ucundaydı işte..

***

Biraz sakinleştikten sonra emmimin adaşı olan, fiziki özellikleri benzeyen ve sevdiğim bir büyüğüm olan Cabbar abi geldi aklıma.. Tedirgin bir şekilde aradım.. Telefona bir astsubay cevap verdi.. Vefat eden, emmim değil, saydığım bir büyüğümmüş.. Allah rahmet eylesin..

İşte o an karmakarışık duygular içinde kaldım.. Emmimin hayatta olmasına çok sevindim ancak bir yandan da değerli bir dava arkadaşımı kaybettiğime üzüldüm.. Mekanı cennet olsun..

Haa bu arada bizim bütün aile anında duymuş beni arayanı.. Emmimin telefonu susmamış tabi benimde.. Ne çok seveni var.. Allah razı olsun herkesten..

...

Hayatımdaki 3 dev adamdan biridir benim için.. Kardeşim, babam ve emmim.. Bunu her zaman dile getiririm zaten ama bugün daha bir haykırmak istiyorum.. Kendisine sarılıp, doyası öpmek, koklamak istiyorum..

NOT: Babamın arkadaşına, bakkala, manava, komşuya vb.ine de "amca" denildiği için ben, biricik ve öz olana "emmi" demeyi yeğliyorum :)

Sevgiler..